Vandaag staat er een bijzondere afspraak op de planning aan de wereldberoemde Keizersgracht in Amsterdam, waar de statige herenhuizen en de iconische boogbruggen het decor vormen voor onze nieuwste reddingsoperatie. We gaan hier Koen en zijn zoon ontmoeten voor een missie die gisteravond begon met een onfortuinlijke beweging op het water. De grachtengordel staat sinds 2010 op de UNESCO Werelderfgoedlijst en is met haar eeuwenoude kademuren een prachtige maar verraderlijke plek voor elektronica. Terwijl de rondvaartboten voorbij varen en toeristen vanaf de kade naar de woonboten zwaaien, bereiden wij ons voor op een duik in dit historische, troebele water.

Het incident vond plaats op een klassieke Amsterdamse manier, namelijk vanaf een bootje. De zoon van Koen stond op de plecht van een klein wiebelig vaartuig toen het noodlot toesloeg. Hij verliest zijn evenwicht en met een flinke plons beland hij in het koude water van de gracht. Gelukkig komt hij er zelf goed vanaf, maar zijn telefoon ligt daar nog steeds ergens op de bodem tussen het slib en de fietsen. Aan ons de eer om hem eruit te halen en het toestel weer te herenigen met de rechtmatige eigenaar. Bij aankomst maken we uitgebreid kennis met Koen en zijn zoon, die ons direct hartelijk verwelkomen in de hoofdstad.

De logistiek in hartje Amsterdam is altijd een uitdaging, dus we krijgen bijna gelijk de vraag; “waar sta je geparkeerd?” We wijzen onze auto aan die een flink eind verderop staat, maar Koen is de moeilijkste niet en komt met een fantastische oplossing voor de parkeerdruk. Koen meldt; “Als je dichterbij wilt parkeren, mijn auto staat een stuk dichterbij. Als je hier naar toe rijdt dan haal ik de mijne weg en parkeer die aan de overkant”. Zo’n mooi aanbod slaan we natuurlijk niet af, want parkeren aan de gracht is normaal gesproken een kostbare en tijdrovende puzzel. Al snel staat onze auto tientallen meters dichterbij de exacte locatie, wat enorm veel scheelt met het slepen van alle zware duikkisten en materialen die wij bij ons hebben.

Het opbouwen van de materialen kan nu echt beginnen, waarbij we meteen vertellen over onze no cure no pay regeling om de klant zekerheid te bieden. De trap plaatsen we normaal gesproken stevig in het water, dat wilden we deze keer ook doen. Eigenlijk is het op deze specifieke plek van de Keizersgracht veel te diep om de trap op de bodem te laten rusten. Dus hangen we de trap stevig op aan de ijzeren reling van de kade, zodat we een veilige in- en uitgang hebben. Als we er helemaal van overtuigd zijn dat hij goed vast zit, gaan we verder met de laatste technische voorbereidingen en het aantrekken van de duikpakken.

Na alle voorbereidingen en de noodzakelijke dubbele controles zijn we er eindelijk klaar voor om de diepte op te zoeken. Met een ferme stap van de kade plonst Marja in het water, wat direct de aandacht trekt van nieuwsgierige voorbijgangers en fietsers. Op de nauwkeurig aangewezen plek zakt ze af naar de bodem, waar het zicht vaak minimaal is door het opgewervelde sediment van de gracht. Het is altijd spannend of de metaaldetector direct een signaal geeft tussen al het andere schroot dat in Amsterdam op de bodem ligt.

Na een kleine tien minuten volgt er een schitterende vondst: een nog werkende telefoon komt boven water. Dankbaar wordt deze direct in ontvangst genomen door de dolgelukkige zoon van Koen. Tijdens het afbouwen van onze spullen beantwoorden we nog veel vragen van toeristen en buurtbewoners over onze gevonden voorwerpen. Het is altijd leuk als mensen oprechte belangstelling hebben voor wat we doen en hoe we verloren schatten redden. Een mooie foto wordt gemaakt voor het plakboek en we nemen hartelijk afscheid van de heren. Voldaan gaan we door naar de volgende klus.