Vandaag is de Lijnbaansgracht in Amsterdam de bestemming waar wij onze opwachting maken, een plek die doordrenkt is van de Amsterdamse geschiedenis. De gracht dankt haar naam aan de lijnbanen waar vroeger de dikke touwen voor de scheepvaart werden geslagen, maar tegenwoordig is het vooral een levendige waterweg vol met plezierboten en nieuwsgierige voorbijgangers. Terwijl de stad om ons heen bruist en de geur van verse koffie uit de omliggende panden opstijgt, bereiden wij ons voor op een duik in de troebele diepten. De historische kademuren kijken zwijgend toe hoe wij onze weg zoeken door de smalle straatjes van de hoofdstad om op de juiste locatie aan te komen. Via de mail hebben we een dringende aanvraag binnen gekregen of we kunnen helpen met een inspectie aan de schroef van een boot die plotseling de geest gaf.

“Geachte heer, mevrouw, Mijn zoon heeft vandaag bij het varen iets in de schroef gekregen. Als jullie tijd en zin hebben zou het geweldig zijn als jullie mij / ons zouden kunnen helpen. Onze boot ligt in Amsterdam aan de Lijnbaansgracht. Met vriendelijke groet Serge“

Zo staan we vroeg in de middag aan de waterkant, gewapend met onze uitrusting en een flinke dosis goede moed. Al snel is de boot gespot tussen de vele andere vaartuigen die de Amsterdamse grachten rijk zijn. Een vriendelijk echtpaar zit netjes te wachten op de kade tot wij arriveren, hun gezichten een mengeling van hoop en lichte wanhoop. Omdat we in Amsterdam zijn, is parkeren natuurlijk direct het eerste obstakel van de dag.

De auto gaat even op de stoep en we maken snel kennis met Serge want we staan echt in de weg voor de passerende fietsers en trams. Vlakbij is helaas geen enkele parkeerplaats beschikbaar, wat in dit deel van de stad eerder regel dan uitzondering is. Op het moment dat we besluiten om uit te laden en dan een verre plek voor de auto te gaan zoeken, komt Serge met een voorstel dat wij als muziek in de oren horen klinken. “zullen we uitladen, dan ga ik voor jullie parkeren en dat jullie alvast aan de slag gaan?” Niet altijd durven we dit aan bij onbekenden, maar vandaag voelt de klik zo goed dat we volmondig ja zeggen tegen dit geweldige aanbod. Wat een enorme luxe voor het team van de Recovery Divers om de parkeerzorgen uit handen te geven.

Zo gaan wij vol enthousiasme aan de slag met het opbouwen van de duikset en gaat Serge met onze auto op zoek naar een veilig plekje in de parkeerjungle van de stad. Tegen de tijd dat we helemaal klaar zijn om het koude water in te gaan, komt Serge alweer fluitend teruggelopen. Het water aan de Lijnbaansgracht is op deze specifieke plek echter veel te ondiep om met een stoere sprong te water te gaan, dus we moeten even creatief zijn.

We besluiten om via de achterkant van de boot het water in te glijden en pas daar de zware duikset aan te trekken terwijl we in het water drijven. Soms moeten we een beetje improviseren om onze gevonden voorwerpen of in dit geval de schroef te bereiken, zeker in de grachten van Amsterdam waar de bodem altijd verrassingen in petto heeft.

Na een extra grondige controle, simpelweg omdat we in het water de uitrusting aan het aantrekken zijn, verdwijnt de duiker eindelijk met een sissend geluid onder de boot. Al snel is het in de donkere water duidelijk wat de boosdoener is: om de schroef zit een fel oranje stuk plastic gewikkeld dat geen kant meer op kan. Al snel is dat eerste obstakel verwijderd, maar dan ziet de duiker met behulp van de felle duiklamp dat dat nog niet alles is. Er zit nog een flink stuk blauw plastic verraderlijk strak om een schroefblad en de as gedraaid. Maar met handen vol glibberig plastic is het niet makkelijk werken in het troebele water, dus de duiker gaat eerst terug naar boven om het eerste oranje plastic af te geven bij de opgeluchte eigenaren.

Het tweede stuk plastic laat zich helaas veel minder makkelijk verwijderen en zit muurvast tussen de mechanische delen. Maar met een paar vakkundige halen met een scherp duikmes komt uiteindelijk ook dat hardnekkige stuk blauw plastic los van de as. Opgelucht halen Serge en zijn vrouw adem wanneer de duiker met het plastic bovenkomt: de schroef is weer helemaal vrij.

Toch gaat de duiker voor de zekerheid nog een keer terug naar de bodem van de gracht. Dit keer voor een laatste kritische inspectie aan de waterinlaat en een eindcontrole aan de schroefbladen om te zien of er geen schade is ontstaan. Alles ziet er gelukkig weer piekfijn uit en met een gerust hart kan de duiker het water uitklimmen via de trap.

Terwijl we aan het afbreken zijn en de natte spullen weer in de kisten opbergen, wordt de auto door Serge weer keurig voor onze neus afgezet. Dit was een werkelijk schitterend stukje samenwerking tussen de dankbare opdrachtgever en de duikers van het team. We krijgen nog een heel aardig bedankje dat we deze service zo snel konden verlenen.

En wij, wij bedanken hen natuurlijk uitbundig voor het oplossen van ons grote logistieke parkeerprobleem in het hartje van de hoofdstad. Voldaan stappen we de auto in op weg naar het volgende avontuur, terwijl de boot van Serge weer vrolijk zijn weg door de grachten kan vervolgen.