Een telefoon die plotseling van de tafel glijdt, het is de schrik van iedere terrasganger. Bij Hanneke’s Boom in Amsterdam gebeurt het zojuist voor de ogen van Wessel.

In gedachten bereiden we ons voor op een grote zoektocht. We zijn er inmiddels wel bekend, want in de loop van de jaren is er wel het een en ander in het water beland. De metaaldetector is daar geen optie, dus het wordt zoeken op de tast tussen alles wat al op de bodem ligt.

Al snel zien we Wessel en maken kennis. Hij is overduidelijk opgelucht dat we er zijn, maar ook benieuwd of we hem gaan vinden. We lopen achter Wessel aan naar de val-locatie. Tot onze verrassing loopt hij de steiger voorbij, want aan de buitenkant van het terras is de telefoon gevallen.

Langs dit stukje van het terras heeft Marja nog niet eerder gedoken.

Al sinds 1662 fungeerde deze historische plek aan het Oosterdok als de fysieke ademhalings- en toegangspoort van de Amsterdamse haven, waar schepen moesten wachten voor de boom. Tegenwoordig liggen er geen oude houten schepen meer aan de ketting, maar ligt de bodem vol met hedendaagse schatten van terrasbezoekers.

De voorbereidingen beginnen direct. Een afdaallijn wordt neergehangen en het duikplan wordt doorgenomen. Na tien minuten is het team er klaar voor, terwijl Wessel gespannen toekijkt.

Eenmaal in het water zakt Marja af aan de afdaallijn. Dit stukje van de bodem ziet er verrassend schoon uit. Het duurt dan ook niet lang of de telefoon is gevonden.

Opgelucht wordt deze aangepakt door Wessel. Terwijl het team de afdaallijn weer binnenhaalt, zwemt Marja om het terras heen terug naar de zwemmerstrap om daar de kade op te klimmen. De hele actie vanaf kennismaken tot en met het opruimen heeft niet langer dan een half uur geduurd. Een mooie, snelle redding.