Om half negen in de ochtend hebben we een afspraak met Sidar, want de portemonnee van zijn vrouw ligt op de bodem van de bekende Prinsengracht in Amsterdam. Het is heerlijk stil op de weg, dus we kunnen lekker doorrijden met de auto en zijn ruim op tijd aanwezig. In het zonnetje wachten we rustig tot de afgesproken tijd, maar er is nog geen spoor van Sidar te bekennen. Dan toch maar even bellen! Het antwoord op de vraag waar hij blijft is: “ik ben onderweg.” Op zijn vraag of hij een foto door zal sturen zodat we alvast kunnen beginnen, antwoorden we heel duidelijk: “we duiken niet zonder de eigenaar erbij.” We wachten dus geduldig af.

De beroemde zeventiende-eeuwse Prinsengracht maakt deel uit van de iconische Amsterdamse grachtengordel, die oorspronkelijk werd aangelegd voor stadsuitbreiding en handel via het water. Waar vroeger volle vrachtschepen de kades bevoorraadden, zoeken onze duikers tegenwoordig naar waardevolle spullen die per ongeluk tussen de kade en de boten verdwijnen.

Nou ja, rustig wachten, we beginnen uiteraard alvast met de nodige voorbereidingen. De trap gaat in het water, de setjes worden opgebouwd en het pak gaat aan. Tegen de tijd dat Sidar arriveert, zijn we er helemaal klaar voor. Als Sidar er is, wijst hij ons de precieze locatie aan, exact voor een specifieke boom op de kade. Een duidelijk verhaal, dus rest ons niets anders dan het water in te gaan en te beginnen met zoeken.

Het werd echter helemaal geen lange zoektocht, want er is een klein beetje zicht en al tijdens het afdalen naar de bodem ziet de duiker de portemonnee direct liggen. Hij staat mooi rechtop tegen de kademuur, waardoor hij binnen dertig seconden alweer boven water is. De portemonnee wordt snel aangepakt en we krijgen te horen dat er erg belangrijke pasjes in zaten. Als je tijdelijk in Nederland woont, heb je immers echt een groot probleem om die te vervangen. De opluchting en dankbaarheid zijn ontzettend groot, en het is altijd fijn als je werk zo gewaardeerd wordt!