Het is 20:20 als ik met Sven aan het appen ben. We gaan de volgende dag een recreatieve duik maken en zijn aan het bedenken waar we gaan duiken. Op dat moment komt er een bericht binnen van Robert, de vader van Luuk:

“Goedenavond,
Ik ben net met mijn zoon wezen vissen in de Haarlemmertrekvaart in Oegstgeest. Mijn zoon zijn telefoon is in het water gevallen.
Kunnen jullie ons hierbij helpen?”

Niet veel later heb ik Robert aan de telefoon, bespreken we de situatie en kansen en spreken we af voor de volgende ochtend om 10:00.

Sven en ik rijden apart naar de locatie, vanaf daar zullen we naar de plek rijden om recreatief te duiken. We staan beide om 9:45 al op de aangewezen locatie en maken vast een duikplan. Sven gaat duiken en ik ga kantwachten. Niet veel later komt Luuk samen met zijn moeder aangefietst.

Hij vertelt dat er gebeurde: “Ik wilde een stukje verderop gaan vissen dan waar mijn vader stond. Ik dacht slim te zijn en mijn telefoon niet mee te nemen naar de kade. Deze legde ik op de stoel…. Niet veel later kwam er een windvlaag en lagen de stoel en mijn iPhone in het water”.

Luuk kan de plek aanwijzen waar de stoel het water in ging. Een paar meter verderop hebben we een goede instap gevonden en gaat Sven straks het water in. Maar eerst maken we alles klaar voor de duik. De XP Deus 2 (metaaldetector) stellen we alvast in op “standje iPhone” en Sven trekt zijn droogpak aan. Als Sven klaar is heb ik zijn setje al opgebouwd en zijn we er klaar voor.

Met een boog zwemt Sven naar de plek waar de telefoon moet liggen en zakt af naar de bodem. Er ligt heel veel lood op de bodem (met dank aan alle vissers), dus we hebben heel veel “valse” signalen. Centimeter voor centimeter zend de metaaldetector zijn signalen de bodem in.

Na 10 minuten komt Sven boven, maar zonder telefoon. We besluiten meer bij de kade te.gaan zoeken en wijzigen nog wat instellingen zodat het lood niet meer zo hard door komt.

En dan: 2 rukjes aan de seinlijn: Sven heeft de telefoon in zijn handen. Het scherm schiet meteen aan.

We geven Luuk zijn telefoon terug en nog wat extra instructies voor het drogen. Net als we afscheid nemen gaat de piket telefoon: Vera is haar telefoon in Amsterdam verloren, hier schrijven we later vast nog wel over…