Stavoren is vandaag onze eindbestemming na een lange dag mensen helpen. Na wat speurwerk op internet ontdekt John wat wij doen en besluit hij ons te bellen. Hij heeft dringend hulp nodig en zijn verhaal klinkt als het begin van een vakantie die zomaar verkeerd had kunnen aflopen.

Eerder die avond is hij samen met zijn vrouw gezellig uit eten geweest. Terug bij de boot wil hij nog even snel iets ophalen. Dat lijkt een simpele actie, totdat de regen roet in het eten gooit. De steiger blijkt spekglad te zijn geworden. Tijdens het overstappen glijdt zijn voet weg en voor hij het weet maakt hij een onvrijwillige duik in het water.

Stavoren is één van de oudste havenplaatsen van Friesland en speelde eeuwenlang een belangrijke rol in de handel over de Zuiderzee. Tegenwoordig is het vooral een geliefde bestemming voor watersporters, al belandt meestal alleen een anker in het water en niet de eigenaar van de boot.

Als je onverwacht in het water terechtkomt, ben je meestal even de kluts kwijt. Dat geldt ook voor John. Hij weet zich vast te klampen aan de boot en probeert te bedenken wat hij nu moet doen. Zijn vrouw schrikt enorm, maar reageert gelukkig direct. Een telefoon die hij nog boven water houdt wordt meteen aangepakt. Ook zijn bril wordt snel van zijn neus gehaald om te voorkomen dat die dezelfde route kiest als zijn eigenaar. Dankzij de hulp van zijn vrouw en enkele buren weet John weer veilig aan boord te komen.

Pas wanneer iedereen weer een beetje bekomen is van de schrik, volgt de volgende tegenvaller. Zijn eigen telefoon blijkt verdwenen te zijn. Na droge kleding en een warm moment aan boord begint de zoektocht naar een oplossing.

Na wat telefoontjes over en weer weten we elkaar uiteindelijk te vinden. Er zijn meer havens in Stavoren dan je denkt! Zowel John als ons team zijn niet bekend in de omgeving, maar na een korte zoektocht maken we alsnog kennis. Samen lopen we naar de boot en krijgen we het zoekgebied aangewezen. Dat is verrassend klein, ongeveer twee bij één meter.

Dat klinkt eenvoudig, maar eenmaal in het water blijkt de bodem bedekt met een dikke laag slip. Gelukkig heeft onze metaaldetector daar weinig moeite mee. Terwijl Marja de bodem zorgvuldig afzoekt, kijkt John gespannen toe vanaf de steiger.

Na ongeveer vijf minuten klinkt het signaal waar we op hopen. Marja voelt voorzichtig in de modder en stuit al snel op een bekende vorm. Diep weggestopt in de slip ligt de vermiste telefoon.

Wanneer de telefoon boven water komt, is de opluchting direct zichtbaar. John straalt van oor tot oor. We worden meerdere keren bedankt en krijgen zelfs een stevige knuffel als blijk van waardering. Dat zijn de momenten waar we het voor doen.

Gelukkig is niet alles die avond in het water gevallen. De telefoon is terug, de schrik is verdwenen en de vakantie kan gewoon worden voortgezet.