Toeval bestaat niet. Zo begint dit verhaal. Op een eilandje in de binnenhaven van Stavoren valt een bril precies tussen de achterkant van de boot en de bijboot in het water. En het is niet zomaar een bril, het is een behoorlijk dure bril. Niet bepaald het soort vakantiesouvenir waar je op zit te wachten.

Stavoren is van oudsher sterk verbonden met water en scheepvaart. De Friese stad kreeg al in 1061 stadsrechten en groeide uit tot een belangrijke handelsstad en haven, tegenwoordig draait er veel om watersport en recreatie.

Het schepnet krijgt het zwaar

De eerste poging om de bril terug te vinden is nog redelijk eenvoudig. Er wordt een schepnet gepakt en voorzichtig tussen de boten gezocht. Al snel blijkt dat de bril toch wat dieper ligt dan gehoopt. Met een schepnet gaat dit niet lukken. Dan wordt het volgende plan bedacht. De reservebril ligt in de auto bij de thuishaven. Er zit dus niets anders op dan het thuisfront te bellen met de vraag of de reservebril gebracht kan worden.

De zoon van de eigenaar van de bril springt in de auto en gaat op weg naar de haven. Onderweg rijdt er een zwarte auto voor hem met daarop de tekst, Recovery Divers.

Min of meer als grap maakt hij een foto en stuurt die door naar zijn vader.

“Is dit niets voor U?” De grap wordt echter behoorlijk serieus genomen. Niet veel later krijgen we een telefoontje. Een afspraak is snel gemaakt en zo staan we de volgende dag al vroeg op de steiger in Stavoren.

De duik kan beginnen

We maken kennis en de locatie wordt heel precies aangewezen. De bijboot wordt weggehaald, waardoor we alle ruimte hebben om te duiken. In het zonnetje worden de duikspullen klaargemaakt. Ondanks het vroege tijdstip is het al aardig warm. De duiker is dan ook blij wanneer hij eindelijk het water in kan.

Al snel ligt hij op de bodem. Daar is het behoorlijk zoeken, want de bodem is dik bedekt met mosseltjes. Toch duurt het niet lang voordat er beweging in de zaak komt.

Na een paar minuten, bingo!

De duiker komt boven met een bril in zijn hand. Enthousiaste geluiden vanaf de steiger. De bril is gevonden! Maar dan horen we, “nee hoor, dit is niet de goede.”

Een tweede duik Dit gebeurt wel vaker. Onder water liggen nu eenmaal meer brillen, telefoons en andere verloren spullen dan je misschien zou denken. Vol goede moed zakt de duiker daarom voor de tweede keer naar beneden. Binnen een paar minuten komt hij weer boven.

Dit keer is het wél de goede bril.

Wederom enthousiaste geluiden vanaf de steiger. De verloren bril is teruggevonden en kan weer gedragen worden. Geen reservebril nodig dus, die kan gewoon in de auto blijven liggen. Nadat alle duikspullen weer zijn opgeruimd, drinken we nog gezellig een bakje koffie. Dan krijgen we nog meer goed nieuws te horen, ze zijn pas opa en oma geworden.

Altijd mooi nieuws. Vanaf onze kant, gefeliciteerd!