Een nieuwe avond, een bekende plek: de Spiegelgracht. We hebben hier eerder gedoken, onder meer voor een sleutelbos en een Samsung-telefoon.

Dit keer is Phillip de pechvogel. Samen met een groep Italiaanse vrienden geniet hij van een vakantie in Nederland. Maar bij het overstappen van een sloep naar een SUP-board gaat het mis: “splash!” telefoon overboord. Aan ons de eer om de avond te redden.

De vriendengroep staat al op ons te wachten wanneer we aankomen. Het is koud, nat en typisch Nederlands weer. Voor onze duiker maakt dat weinig uit en de rest van het team is warm aangekleed. Maar voor de Italianen was het even schakelen. Ons aanbod om hun tassen met aankopen droog in de auto te bewaren, werd dan ook direct gewaardeerd.

De routine start zoals altijd. Een plan: waar gaan we erin, waar komen we eruit, zwemmen we onder de balk door of om de sloep heen? Metaaldetector of op de tast? Alles gaat snel, ons team kent elkaar door en door en we houden alles strak bij op papier. Checklist invullen, niets vergeten.

De Spiegelgracht zelf heeft een rijke geschiedenis. Deze gracht maakt deel uit van de iconische Amsterdamse grachtengordel, aangelegd in de 17e eeuw, toen de stad uitgroeide tot het centrum van wereldhandel. Vandaag de dag is het een plek waar toeristen kunst kopen, sloepjes langzaam voorbij glijden en waar heel soms telefoons naar de bodem verdwijnen.

Eenmaal omgekleed gaat de duiker voorzichtig de trap af, vinnen aan. We zwemmen om het sloepje heen en gaan naar beneden. En dan… binnen één minuut is het raak. De telefoon ligt keurig op ons te wachten tussen wat bladeren en modder.

Weer een telefoon gered uit een Amsterdamse gracht en dat blijft toch mooi werk.
De vriendengroep juicht, bedankt ons uitgebreid en we maken nog een vrolijke groepsfoto. Een duikje in Amsterdam blijft altijd een feestje, zelfs in de kou.