De stadsgracht in Leeuwarden ter hoogte van de Rijksuniversiteit is de locatie waar we vanavond gaan duiken, want Juliënne heeft daar haar telefoon verloren vanaf de steiger. De avond ervoor heeft ze al contact gezocht, maar het was toen helaas te laat om nog naar Friesland te rijden met de auto. Na onze geruststellende uitleg dat een telefoon die nog heel is heel lang onder water kan overleven, maken we direct een afspraak voor de volgende dag.

De historische stadsgrachten van Leeuwarden omringen al sinds de middeleeuwen de oude binnenstad en dienden eeuwenlang als belangrijke verdedigingswateren en handelsroutes voor de Friese hoofdstad. Tegenwoordig stromen er geen vijandelijke troepen meer door de grachten, maar vormen de steigers een bruisende plek voor studenten waar af en toe een smartphone het ruime sop kiest.

We hebben de locatie van tevoren uitgebreid bekeken en hopen dat we op het plein van de universiteit kunnen parkeren met de auto. Het hele plein is officieel fietsgebied, maar dicht tegen het standbeeld heeft waarschijnlijk niemand last van ons. Bij aankomst worden we echter meteen aangehouden door een oplettende jogger, die vraagt: “U weet dat dit fietsgebied is?” Vriendelijk leggen we uit wat voor bijzondere missie we komen uitvoeren, waarop hij heel verrast antwoordt: “Nou succes, leuk dat jullie dit doen!”

We houden het gesprek kort, want aan de overkant van de straat zien we Juliënne al zenuwachtig wachten met haar vriend en broer. We maken kennis en de locatie wordt heel precies aangewezen, waardoor het lijkt alsof het een vrij makkelijke duik gaat worden. Terug bij de auto besluiten we om alles direct op te bouwen, al moeten we om op de steiger te komen wel twee keer een trappetje af met vrij smalle treden. Een kwartiertje later zijn we er helemaal klaar voor en kijken voorbijgangers verwonderd om, want je ziet tenslotte niet elke dag een duiker met volle bepakking een drukke winkelstraat oversteken. Wij zijn hier inmiddels aan gewend en lopen rustig door naar de waterkant, waar we op de steiger nog één keer checken: “Hier hè?”

De duiker zakt af naar de bodem van de stadsgracht en is binnen een minuut alweer boven water met het toestel. De telefoon wordt snel aangepakt en het blije gezicht spreekt echt boekdelen. Al voordat de duiker weer op de steiger staat is Juliënne alweer druk aan het bellen, om de nieuwsgierige familie direct te laten weten dat de telefoon gevonden is en wonder boven wonder nog perfect werkt. Juliënne vond het ontzettend leuk als we een verhaaltje zouden maken voor de website, maar wilde graag onherkenbaar op de foto.