Aan de Oudezijds Voorburgwal in Amsterdam pakt iemand de telefoon. De eigenaar van Bom Sigarenmagazijn belt ons op. Hij belt ons wel vaker en weet ons inmiddels goed te vinden.

Er heeft weer iemand zijn telefoon in het water laten vallen. Kunnen jullie helpen?

Het is mega druk en het kost wat moeite om de planning rond te krijgen. De onfortuinlijke eigenaar van de telefoon, Sjabba, is heel zenuwachtig. Hij is zelf ook al het water ingesprongen om zijn telefoon te zoeken, maar geeft de moed al snel op. We beloven zo snel mogelijk te komen en spreken af voor de volgende ochtend om acht uur.

De vergunning wordt aangevraagd zodat we veilig kunnen duiken. Zo vroeg in de ochtend heeft bovendien een groot voordeel, er zijn nog geen rondvaartboten. Dat geeft ons de kans om in alle rust te zoeken.

Nou ja, alle rust…

Sjabba is namelijk heel zenuwachtig. Zodra we aankomen, krijgen we in een ware waterval van woorden te horen wat er is gebeurd.

“Ik was aan het schoonmaken, boog voorover over de kade reling en plons daar ging de telefoon.”

Hij vertelt direct hoe belangrijk de telefoon voor hem is. Al zijn contacten staan erop en nog veel meer belangrijke gegevens. Toch blijft Sjabba ondertussen stralen en lachen. Vooral omdat hij ontzettend blij is dat wij er zijn.

De Oudezijds Voorburgwal behoort tot de oudste delen van Amsterdam en kreeg zijn naam al in de late middeleeuwen, toen de burgwallen deel uitmaakten van de verdediging van de stad. Inmiddels is het vooral een levendige plek waar dagelijks duizenden mensen langskomen, en waar af en toe blijkbaar ook een telefoon besluit de gracht van dichtbij te bekijken.

Binnen een paar minuten is Marja klaar om te duiken. Ze gaat het water in en zakt rustig af naar de bodem. Het is heel even zoeken. Op de aangewezen plek staan een aantal stompen van oude meerpalen, waardoor de telefoon niet direct zichtbaar is.

Maar na een paar minuten komt Marja alweer boven.

De telefoon is gevonden!

Sjabba pakt zijn telefoon direct aan en koestert hem alsof hij nooit meer van zijn zijde mag wijken. Het blijft altijd leuk om zulke enthousiaste reacties te zien. Daar doen we het uiteindelijk voor.

Eenmaal terug op het droge krijgt Sjabba ineens haast. We maken nog snel een fotootje en voordat hij vertrekt, worden we zeker tien keer bedankt. Daarna verdwijnt hij opgelucht terug naar zijn vriendin.

Terwijl wij onze spullen opruimen, worden we nog verrast door de eigenaar van Bom Sigarenmagazijn. Er wordt een heerlijk kopje koffie voor ons ingeschonken.

En zo blijkt maar weer, de morgenstond heeft goud in de mond. Of in dit geval, een telefoon uit de Amsterdamse gracht en een lekker kopje koffie op de kant.