We hebben een afspraak met Pam in de Nieuwe Jachthaven van Drimmelen. De avond ervoor gaat het mis. Terwijl ze in het donker met haar fiets aan de hand over de loopbrug loopt, glipt haar telefoon uit haar handen. Ze hoort alleen een duidelijke plons. Waar de telefoon precies terechtkomt, weet niemand. Het kan net zo goed links als rechts van de loopbrug zijn.

Drimmelen ligt aan de rand van Nationaal Park De Biesbosch, een van de grootste zoetwatergetijdengebieden van Europa. De jachthaven is daardoor een geliefde uitvalsbasis voor watersporters die de kronkelende kreken en natuur van de Biesbosch willen ontdekken.

Eerst een parkeerplaats veroveren

Wanneer we aankomen, blijkt parkeren nog de eerste uitdaging van de dag. Op het terrein is een evenement met exclusieve sportauto’s. Auto’s waar je normaal gesproken alleen posters van aan de muur ziet hangen, staan hier keurig naast elkaar opgesteld.

We lopen naar de organisatie en vragen of we onze auto achter de sportwagens langs de weg mogen parkeren. Gelukkig krijgen we toestemming. Dat scheelt een flinke wandeling. Daarna manoeuvreren we de duikkist voorzichtig tussen al het glimmende geweld door richting de loopbrug. Ondertussen kijken we onze ogen uit.

Een slim duikplan

Bij de loopbrug maken we eerst een duikplan. Hoe komen we veilig het water in en er ook weer uit? Rondom de brug liggen verschillende werkpontons. We besluiten bij het ene ponton af te dalen en bij een ander weer uit het water te komen.

De man van Pam waarschuwt ons alvast. Hier is het op sommige plekken diep, ligt veel slip op de bodem en groeien waterplanten. En omdat niemand precies weet waar de telefoon is gevallen, lijkt dit een zoektocht te worden die alle kanten op kan gaan.

Een uitzondering op de regel

Terwijl wij de uitrusting opbouwen, moeten Pam en haar man vertrekken. Haar schoonvader blijft gelukkig bij ons. Normaal gesproken duiken we niet zonder dat de eigenaar aanwezig is, maar vandaag maken we een uitzondering. We hebben alle aanwijzingen rechtstreeks van Pam gekregen en haar schoonvader kan ons verder helpen als dat nodig is.

Soms zit alles gewoon mee

Wat een lastige zoektocht lijkt te worden, valt uiteindelijk ontzettend mee. Soms heb je gewoon geluk. De duiker begint precies op de juiste plek. Er liggen minder waterplanten dan verwacht, de bodem is beter bereikbaar en al snel verschijnt de telefoon uit het water.

Binnen enkele minuten komt Marja weer boven met de telefoon in haar hand. En misschien nog wel het mooiste van alles, hij werkt gewoon nog.

Nazorg hoort erbij

Samen met de schoonvader maakt Marja nog een foto van de geslaagde vondst. Daarna geven we uitleg over het drogen van de telefoon en over de nazorg. Zoals altijd ontvangt de eigenaar ons informatieboekje, zodat alle droogadviezen later nog eens rustig kunnen worden nagelezen.