Onze hulp is ingeroepen door Manon. Haar partner Jaap heeft zijn telefoon verloren vanaf hun woonschip aan het ’s-Gravenhekje in Amsterdam. Onze assistentie is gewenst, dus we stappen meteen in onze auto en gaan onderweg. Gedurende de dag hebben we een paar keer contact met Jaap, die heel graag zijn telefoon boven water wil hebben. Hij meldt enthousiast: “ik kan ook assisteren hoor. Ik ben zelf ook een duiker.” Toch wordt het aanbod vriendelijk maar beslist afgewezen, want pas ’s avonds is ons duikteam compleet en Jaap moet een paar uurtjes geduld hebben.

Het ’s-Gravenhekje aan de Oude Waal kent een rijke geschiedenis als oude Amsterdams-Harlinger steiger waar schepen eeuwenlang aanmeerden. Tegenwoordig liggen er sfeervolle woonschepen aan de kade, maar de historische waterbodem verbergt soms modernere schatten.

Eenmaal op locatie bekijken we de valplek, en op zich is dit geen moeilijke duik. Alleen erin en eruit komen is wat lastig vandaag, maar een dichtbij gelegen kadetrap biedt uitkomst. Alleen moet er wel een hoog hekje over geklommen worden, dus er volgt een kort overleg.

Zonder setje op de rug gaat dat lukken. Eenmaal in het water laat het team aan een lijn de duikuitrusting zakken, en toekijkend wordt de kadercheck gedaan. Voor Marja af mag zakken, wordt alles benoemd en gecontroleerd. Pas als het team toestemming geeft en heeft gezien en gecontroleerd dat alles oké is, mag Marja met de duik beginnen.

Lang heeft ze niet nodig, want al na een paar minuten komt ze weer boven met de telefoon in haar handen. Zichtbaar opgelucht wordt deze aangepakt. Eenmaal terug op het droge geven we nog een droogadvies, maken we een leuk fotootje en vieren we weer een mooi resultaat.