Telefoon kwijt bij de Zaanse Schans: acht bouten en een goed zoekplan
Rachid belt ons op met een dringende vraag: een familielid heeft zijn telefoon verloren aan de Zaanse Schans. Of we kunnen helpen? Voor ons is dit inmiddels een heel bekende plek, dus zonder de locatie ook maar even te bekijken zeggen we meteen ja. We maken een afspraak voor diezelfde avond en stappen in de auto.

De Zaanstreek was een van de eerste industriegebieden ter wereld, waar honderden windmolens lijnzaadolie, verf, snuiftabak, mosterd, papier en hout bewerkten. Vandaag de dag trekt de Zaanse Schans jaarlijks miljoenen bezoekers van over de hele wereld, en soms valt er dan wat in het water.

Haris op bezoek, en dan nog pech ook
Als we aankomen op de steiger ontmoeten we Rachid en Haris. Rachid woont in Nederland maar heeft een Pakistaanse achtergrond. Haris is op familiebezoek en een toeristisch uitstapje naar de Zaanse Schans mag natuurlijk niet ontbreken. Alleen heeft Haris ongelooflijke pech: zijn telefoon valt in het water. Rachid kan hem er nog net van weerhouden om er zelf achteraan te springen, want ja, Nederlandse wateren zijn toch wat anders dan in Pakistan. Een verstandig besluit van Rachid.

Acht bouten en een slim zoekplan
Al snel staat alles klaar. Het team is goed op elkaar ingespeeld en we zijn binnen de kortste keren klaar voor de duik. Een laatste check bij Haris over de precieze locatie levert een opvallend slimme aanwijzing op: hij heeft de bouten van de steiger geteld. Ter hoogte van de achtste bout is het gebeurd, op een meter of drie vanaf de steiger. We weten waar we moeten zoeken.

Toch vindt Marja de telefoon aanvankelijk niet. Hoe ze ook zoekt, er is niets te bekennen. De frustratie begint toe te nemen. Ze besluit de aanwijzingen van Haris los te laten en een eigen zoekplan te maken. Ze vraagt de duikploegleider om op de andere steiger te gaan staan en trekt dan systematisch baantjes om geen enkel plekje over te slaan. Ze begint stijf tegen de steiger waar de telefoon vanaf gevallen is. Tot ieders verbazing, ook die van haarzelf, komt de telefoon al in het eerste baantje tevoorschijn.

Gelukkig maar, want Haris stond klaar
De opluchting is groot, bij Marja én bij de duikploegleider. Want Haris had al laten weten: “Als ze hem niet vind ga ik er zelf in.” Dat avontuur hebben we hem maar bespaard.