Een spoedklus tussen de molens

We zijn net klaar met een intensieve maar succesvolle duik in het pittoreske Giethoorn en we zijn de spullen nog aan het ordenen wanneer de telefoon gaat. Het is Dutch Boat Tours vanaf de wereldberoemde Zaanse Schans met een dringende vraag. Ze vertellen ons met een zorgelijke stem: “Wij hebben hier een jonge dame staan die haar telefoon in het water heeft laten vallen. Ze is helemaal alleen en nogal in paniek. Kunnen jullie snel komen?” Natuurlijk kunnen we dat, want als er iemand in nood is, dan trappen wij het gaspedaal van de auto nog net even iets dieper in. We laten de wateren van Overijssel achter ons en zetten koers naar de Zaanstreek om deze jonge dame uit de brand te helpen.

De industriële motor van de Zaan

De Zaanse Schans is een wereldberoemd openluchtmuseum dat de industriële geschiedenis van Nederland prachtig tot leven brengt. Dit unieke gebied langs de rivier de Zaan groeide uit tot het eerste industriegebied van Europa met honderden windmolens die hout zaagden en olie persten. De molens waren de ronkende motoren van de Gouden Eeuw en legden de basis voor de machtige Nederlandse scheepsbouw. Vandaag de dag is de Zaan nog steeds een vitale vaarroute voor de beroepsvaart die het achterland met het Noordzeekanaal verbindt. Bezoekers uit alle windstreken komen hier massaal naartoe voor de iconische groene houten huizen en de majestueuze molens zoals De Kat of De Zoeker. Het is een plek waar eeuwenoude tradities en modern toerisme elkaar ontmoeten op de grens van land en water. Het troebele water van de rivier verbergt vaak vele geheimen onder het donkere oppervlak van de historische stroom. Voor ons duikteam vormt dit decor een indrukwekkende maar uitdagende werkplek vol bedrijvigheid en scheepvaartverkeer.

Handen, voeten en een Argentijnse glimlach

Tot onze eigen tevredenheid staan we een vol half uur eerder dan de beloofde tijd al op de houten steiger. We kennen deze locatie aan de Zaan inmiddels door en door, dus we weten precies welke uitrusting we nodig hebben om hier succesvol te zijn. We nemen dan ook gelijk alle zware duikspullen mee vanuit de auto naar de waterkant. Zodra we de steiger opstappen, worden we direct gespot door Florence. Je ziet de enorme spanning letterlijk van haar gezicht af glijden zodra ze de duikerspakken ziet. We worden zelfs al uitgebreid bedankt nog voordat er ook maar één duiker een teen in het water heeft gestoken. De communicatie met Florence is wel een kleine uitdaging, want ze komt oorspronkelijk uit Argentinië en woont tegenwoordig in Spanje. Spaans is dus haar moedertaal en ons Spaans is, op een verdwaalde taco na, vrij beperkt. Maar met een hoop gebaren, handen, voeten en een flinke dosis goede wil begrijpen we elkaar uiteindelijk uitstekend.

Gevaar uit de beroepsvaart

Net op het moment dat we alle spullen in gereedheid hebben gebracht voor de duik, krijgt de steiger onverwachts bezoek van een gigantisch binnenschip. De enorme boeg splijt het water en de kapitein begint direct met afmeren, vlak naast onze duikplek. Voor de veiligheid van ons team lassen we onmiddellijk een pauze in. Het water ingaan terwijl de motor van zo’n enorm schip nog volop draait en de schroef het water tot een kolkende massa maakt, is simpelweg geen optie. Veiligheid gaat bij ons altijd boven alles, ook als er een telefoon op de bodem ligt te wachten. We zoeken contact met de kapitein van het schip en hij is gelukkig de beroerdste niet. De kapitein belooft ons plechtig: “De motor blijft uit tot de volgende ochtend.” Dat is precies het bericht waar we op hopen, want nu kunnen we met een gerust hart en zonder gevaar voor eigen leven het water van de Zaan in duiken.

Succes op de bodem van de Zaan

Zodra Marja in het water glijdt, is het eigenlijk heel erg snel gebeurd. Florence had haar telefoon namelijk niet los in haar hand, maar het toestel was bevestigd op een stevige tripod voor het maken van de perfecte foto van de molens. Dat is voor ons een groot voordeel, want een metalen standaard geeft een uitstekend signaal op onze metaaldetector. Bij de tweede haal over de bodem is het al raak en voelt Marja de contouren van de standaard in de modder. Ze komt met een grote zwaai boven water met de tripod en de telefoon in haar hand, wat direct leidt tot luid gejuich op de kant. Inmiddels is er namelijk een aardige groep toeristen blijven staan om het schouwspel te bekijken. De opluchting bij Florence is onbeschrijfelijk groot, ze neemt haar bezit met een enorme glimlach in ontvangst. Met handen en voeten leggen we haar nog een uitgebreid droogadvies uit, zodat de telefoon ook blijft werken.

Een bezorgd telefoontje als afsluiter

Op de terugweg in de auto gaat de telefoon opnieuw. Het is een medewerkster van Dutch Boat Tours die even heel lief informeert hoe de actie is verlopen. Ze vertellen ons dat ze zich best wel ongerust maakten omdat Florence helemaal alleen op die steiger achterbleef en ze wilden absoluut zeker weten dat ze goed geholpen werd. We kunnen hen lachend vertellen dat we alweer lang en breed op de terugweg zijn, dat we er veel eerder waren dan gepland en dat Florence met een hartstikke blij hoofd haar telefoon weer terug heeft. Het geeft ons altijd een voldaan gevoel als we niet alleen een object redden, maar ook een stukje van iemands vakantieplezier kunnen herstellen. Met weer een geslaagde missie in de pocket rijden we voldaan naar huis, terwijl de molens van de Zaanse Schans langzaam kleiner worden in de achteruitkijkspiegel.