Dit keer rijden we in onze auto naar jachthaven Marina in Den Oever, waar de zoon van Petra op zijn sup zit wanneer hij plotseling zijn ring verliest. Heel ongelukkig komt hij met zijn hand tussen de sup en de zeilboot, en toen hij zijn hand wegtrok viel de ring van zijn hand direct in de diepte. Allereerst gaat Robijn zelf zoeken met een duikbril met snorkel en doet hij diverse pogingen, maar de bodem is erg modderig en er staan veel waterplanten waardoor hij teleurgesteld de moed opgeeft. Het lijkt erop dat de ring die van opa is geweest voor altijd verloren is.

Den Oever ligt op het voormalige eiland Wieringen waar de Vikingen vroeger een uitvalsbasis hadden en zilverschatten achterlieten. Tegenwoordig is deze historische plek het startpunt van de beroemde Afsluitdijk.

Na wat speurwerk op internet komen ze gelukkig bij ons terecht, en als laatste poging worden wij ingeschakeld om de vermiste ring op te sporen. Zo staan we ‘s middags op de steiger en is het helemaal duidelijk wat we moeten doen, maar de locatie is een beetje onduidelijk. Met een wijds gebaar krijgen we de melding hier ergens, en aangezien Robijn er zelf niet bij is wat jammer is, kan hij de locatie misschien wel aangeven. Petra gaat gelijk bellen naar robijn en gelukkig kan hij een goede aanwijzing geven, want er zit een kras op de boot en daar moet de ring onder liggen, waarna we precies op die plek de afdaallijn met lamp ophangen.

Toch kunnen we nog niet gelijk beginnen met onze duikwerkzaamheden, want de hele middag is er al dreiging van onweer in de lucht. Nauwlettend hebben we buienradar in de gaten gehouden om de situatie te controleren, en het lijkt erop dat de komende bui niet over Den Oever gaat maar de locatie alleen schampt. Toch gaan we voor de zekerheid het water niet in en wachten we geduldig op de steiger tot de bui voorbij getrokken is, een kwartiertje, dan lijkt het erop dat we kunnen duiken. We moeten snel zijn, over een half uur komt er een nieuwe bui aan.

Aan de afdaallijn zakt Marja rustig af naar de bodem en eenmaal op de bodem begint de zoektocht naar de ring. Al snel heeft ze signaal en met de pinpointer gaat ze verder, waarna ze bij het derde handje modder al prijs heeft. Overduidelijk voelt ze de ring in haar hand, hoewel ze hem door het werkelijk zwarte en donkere water helemaal niet kan zien. Bij bovenkomst is het duidelijk en glinstert het goud ons tegemoet, waardoor Petra en haar man zo opgelucht zijn dat de ring van opa is weer boven water.

We ruimen snel op in onze auto omdat de volgende bui alweer in aantocht is, waardoor we precies tijd genoeg hadden tussen de twee buien door. We laten Petra opgelucht en dankbaar achter op de steiger, en als dank krijgen we twee beschilderde veren mee naar huis. Een kunstwerkje! Dankjewel Petra. We kijken er elke dag naar.