Telefoon gevonden tussen keien bij de waterkant

Een stopwatch, een lijntje en een onverwachte plons

Soms zit het mee, soms zit alles tegen. In dit geval begon het met een slim idee en eindigde het met een nat avontuur.

We krijgen een oproep van Barend via de e-mail: “Mobiele telefoon in het water geraakt op kruising Korte Vliet Kanaal en Rijnschiekanaal (Leiden). Bij de oever.
Opgegeven telefoonnummer is van mijn vrouw.”

Als coach van een groep roeiers van roeivereniging Die Leythe stond hij de avond ervoor langs de waterkant. Netjes voorbereid, stopwatch aan een lijntje, klaar om tijden bij te houden. Alleen bij het pakken van diezelfde stopwatch gebeurde er iets minder handigs. Zijn telefoon besloot spontaan een vrije val te maken uit zijn jaszak.

De stopwatch bleef keurig hangen, de telefoon koos voor een vliegles. En zoals dat gaat, zonder lijntje eindigt zo’n vlucht meestal in het water.

Over roeien en ritme

Roeivereniging Die Leythe is een actieve en gezellige vereniging waar sportiviteit en plezier samenkomen. Zowel beginnende als ervaren roeiers trainen hier op het water en werken aan techniek, conditie en samenwerking. Roeien draait om ritme, timing en focus, en juist daarom is een coach met een stopwatch langs de kant onmisbaar.

Via Albert, een mede clublid, komt Barend bij ons terecht. De lijntjes zijn kort en een afspraak is snel gemaakt.

Terug naar het jaagpad

De volgende dag staan we al vroeg aan het Delftse Jaagpad. Een bekende plek voor ons. Niet zo lang geleden doken we hier ook al voor een andere telefoon. Dat verhaal lees je hier. Het jaagpad heeft een lange geschiedenis. Ooit werden hier schepen voortgetrokken door paarden of mensen die langs de kant liepen. Tegenwoordig is het een geliefde plek voor wandelaars, fietsers en sporters, en natuurlijk voor roeiers die het water intensief gebruiken.

De zon schijnt, er staat weinig wind en het water ligt er rustig bij. Ideale omstandigheden. Op het water is het al druk met roeiers die hun slagen maken.

Eerst veiligheid, dan de duik

Zoals altijd beginnen we met de voorbereidingen. De rode boei gaat het water in zodat iedereen weet dat er een duiker onder water aan het werk is. Na een kwartiertje opbouwen en aankleden zijn we klaar voor de duik. Barend kan precies aanwijzen waar het gebeurd is. Dat scheelt enorm in de zoektocht.

Zoeken tussen stenen en kieren

Marja zakt rustig af naar de bodem. Het eerste stuk levert nog niets op. Geen signaal, geen telefoon. Al snel merkt ze dat de bodem hier niet vlak is. De kade loopt schuin af en dat betekent dat een voorwerp makkelijk iets verder kan glijden dan je verwacht.

Ze besluit iets hoger langs de helling terug te zoeken. Bij een grote kei klinkt een zwak signaal. Niet overtuigend, maar genoeg om even te stoppen. Met haar handen tast ze voorzichtig tussen de stenen. Daar, in een smalle kier tussen twee keien, ligt de telefoon. Ongeveer 40 centimeter dieper dan de plek waar hij het water raakte.

Precies zo’n plek waar je hem vanaf de kant nooit had kunnen vinden.

Binnen vijf minuten weer boven

Nog geen vijf minuten later staat Marja weer op het droge. Met telefoon. Barend is zichtbaar opgelucht. Dat zijn de momenten waar we het voor doen. We krijgen een bedankje en al snel volgt de volgende vraag, of we misschien flyers hebben voor in het clubhuis.

Uiteraard. Samen met wat visitekaartjes en een handig droogzakje voor de volgende keer gaat Barend weer naar huis.

En wij?

Wij maken ons klaar voor de volgende duik. Dat verhaal volgt al snel.