Amsterdam is wel wat gewend. Fietsen in het water, toeristen die nét iets te enthousiast over een kade lopen en spontane avonturen die beginnen met de woorden: “O nee…” Aan de historische Kloveniersburgwal, midden in het centrum van Amsterdam, speelt zich opnieuw zo’n typisch grachtenverhaal af. Twee Ierse vriendinnen, Laura en Cara, verblijven in het Stayokay hostel en genieten zichtbaar van hun trip door de hoofdstad. Er wordt gelachen, gekletst en natuurlijk veel foto’s gemaakt. Tot het ineens misgaat.

De dames staan op de rand van de kademuur als het handvat van een tasje het ineens plotseling begeeft. In een fractie van een seconde schiet een telefoon uit de tas en verdwijnt met een plons in de Amsterdamse gracht. Even is het stil. Daarna volgt vooral veel gelach. Want zoals Laura en Cara het zelf zien, hoort dit gewoon bij een goed avontuur in Amsterdam.

Via internet komen ze terecht bij Recovery Divers
En niet veel later rijdt ons team richting de binnenstad. Terwijl toeristen langs de grachten wandelen en rondvaartboten rustig voorbijvaren, laden wij onze duikspullen uit de auto. De vriendinnen kijken nieuwsgierig toe. Van dichtbij meemaken hoe een professionele zoekactie onder water verloopt, dat hadden ze duidelijk nog niet eerder gezien.

De Kloveniersburgwal heeft trouwens een rijke geschiedenis. Ooit liepen hier de schutters van Amsterdam, de zogenaamde kloveniers, waaraan de gracht zijn naam dankt. Tegenwoordig is het vooral een levendige plek vol studenten, reizigers en nieuwsgierige bezoekers uit alle hoeken van de wereld. En soms dus ook het decor van een telefoonredding.

Na een korte kennismaking bespreken we rustig wat er precies gebeurd is. Waar stond iedereen, hoe viel de telefoon en hoe sterk was de stroming op dat moment? Daarna gaat het snel. Terwijl het team de laatste controles uitvoert, kijken Laura en Cara met grote interesse mee. Ze volgen iedere stap, van het opbouwen van de duikuitrusting tot het plan van aanpak voor onder water.

Marja gaat te water en verdwijnt onder het donkere oppervlak van de gracht. Voor omstanders lijkt het misschien zoeken naar een speld in een hooiberg, maar ervaring maakt een wereld van verschil. Nog voordat de vriendinnen goed en wel doorhebben hoe snel het gaat, verschijnt Marja alweer boven water.

En ja hoor, telefoon in de hand.

De reactie vanaf de kant is goud waard. Laura en Cara beginnen enthousiast te juichen en kunnen hun geluk niet op. Binnen twee minuten is de telefoon alweer terug boven water. Dat betekent niet alleen opgeluchte gezichten, maar ook dat alle vakantiefoto’s, contacten en herinneringen gered zijn gebleven. De vriendinnen kunnen hun avontuur in Amsterdam gewoon voortzetten alsof er niets gebeurd is, al levert dit natuurlijk wel een extra sterk verhaal op voor thuis.

Zoals altijd geven we ook nog een droogadvies mee. Een telefoon uit het water halen is één ding, goed laten drogen blijft belangrijk. Daarna maken we samen nog een foto aan de gracht. De sfeer is ontspannen, vrolijk en typisch Amsterdam.

Bij het afscheid vragen we nog lachend of ze het eigenlijk niet koud hebben, zo in korte broek langs het water.

We krijgen direct een prachtig antwoord terug.

“Nee hoor wij zijn Iers…”

Waarna het duo giechelend weer richting het hostel verdwijnt, klaar voor hun volgende Amsterdamse avontuur. En eerlijk is eerlijk, deze reddingsactie aan de Kloveniersburgwal zullen ze waarschijnlijk nooit meer vergeten.