Touw uit scheepsschroef gehaald in de haven

Een bekend nummer belt weer

Soms begint een duik met een nieuw verhaal, soms met een bekend nummer. Wanneer de telefoon gaat zien we dat dit nummer al eerder contact met ons heeft opgenomen. En inderdaad, zo begint het gesprek ook. Wout vertelt meteen, “Jullie hebben al eerder voor ons gedoken. Jochem vertelde toen dat jullie ook touwen uit schroeven halen. Klopt dit?”

Dat klopt zeker. Het verwijderen van lijnen, netten en touwen uit scheepsschroeven is iets wat we regelmatig doen. Wout gaat verder met zijn verhaal. Hij ligt met zijn schip in IJmuiden en de schroef zit volledig vast. Er zit een dik touw in dat echt muurvast zit. Zijn vraag is duidelijk, kunnen jullie vandaag nog komen?

Dat kunnen we bevestigen, alleen weten we nog niet precies hoe laat. We spreken af dat we later nog even contact hebben om een definitieve tijd af te spreken.

Een haven vol grote schepen

Wanneer we later die avond aankomen in de haven van IJmuiden blijkt Wout in de beroepshaven te liggen. Dat is een indrukwekkende plek. Links, rechts en zelfs aan de overkant liggen grote schepen aangemeerd. IJmuiden is een van de belangrijkste zeehavens van Nederland en vormt de toegang tot het Noordzeekanaal richting Amsterdam. Al sinds de negentiende eeuw is dit gebied een knooppunt voor scheepvaart, visserij en industrie.

Voor ons heeft zo’n beroepshaven één groot voordeel. Je kunt met de auto bijna tot aan de boot rijden. Dat scheelt een hoop gesjouw met zware duikuitrusting.

Wout staat ons al op te wachten en is duidelijk blij dat we er zijn. Hij heeft thee klaarstaan en nodigt ons uit in de stuurhut zodat hij rustig kan uitleggen wat er gebeurd is. Buiten is het donker en fris, dus een warme stuurhut is een fijne plek om even het plan door te spreken.

Hoe het touw in de schroef kwam

Wout heeft ondertussen al goed voorbereid werk gedaan. Er hangt een trap aan de boot zodat in en uit het water gaan eenvoudig is. Ook heeft hij alvast een nieuwe zaag en een groot mes klaargelegd, want het touw waar het om gaat is behoorlijk dik.

Dan vertelt hij hoe het misging.

Meestal vaart Wout met twee mensen op de boot, maar vandaag was hij alleen. Tijdens een manoeuvre moest hij plotseling vol achteruit slaan. Op dat moment bleek dat een touw niet helemaal goed was binnengehaald. Het uiteinde kwam in de schroef terecht en werd direct om de as getrokken. Vanaf dat moment zat alles muurvast en kon hij geen kant meer op.

Gelukkig lag hij al in de haven voor de beroepsvaart en kon hij daar veilig blijven liggen. Wout heeft goede hoop dat het vanavond nog opgelost kan worden.

Een verrassend heldere duik

Na de warme thee beginnen we aan de opdracht. Duikset opbouwen, droogpakken aantrekken en nog één keer het plan doornemen. Voordat Marja met grote messen het water in gaat, besluit ze eerst te kijken hoe het touw precies zit. Voor de zekerheid neemt ze een klein mes mee.

Eenmaal onder de boot wacht er een kleine verrassing. Er is zicht. Dat is in havens zeker niet altijd vanzelfsprekend. Met de lamp die naar beneden schijnt is er genoeg licht en dat betekent dat beide handen vrij kunnen worden gebruikt.

Het touw blijkt inderdaad flink vast te zitten. Het ligt in zijn geheel om de schroefbladen en de as gewikkeld. Maar er zit ook één grote lus in het geheel. Dat geeft mogelijkheden. Marja begint voorzichtig met het optillen van die lus en weet hem over de schroefbladen te trekken. Daardoor ontstaat er ruimte in het deel dat om de as zit gedraaid.

Dit keer hoeft er niet gesneden te worden. Langzaam en zorgvuldig begint ze het touw van de as af te wikkelen. Dat klinkt eenvoudig, maar elke keer groeit de kluwen touw en moet die weer over de schroefbladen worden getild. Vooral bij de laatste lussen wordt het flink werken.

Geduld loont

Boven water begint Wout zich ondertussen af te vragen wat er gebeurt. Hij verwacht eigenlijk dat Marja even bovenkomt om het mes of de zaag te halen. Maar het team boven water weet beter. Als het lukt zonder snijden, dan blijft ze gewoon doorwerken.

Na ongeveer twintig minuten komt Marja weer boven. In haar handen een grote kluwen touw.

De schroef is weer vrij.

Wout heeft gelukkig ook aan de logistiek gedacht. Met volledige duikset een trap op klimmen is niet ideaal, dus hij draait een lier buitenboord. Daarmee wordt de set eenvoudig omhoog getrokken en staat alles snel weer veilig op het dek.

De opluchting bij Wout is duidelijk zichtbaar. Morgenvroeg kan hij weer vertrekken richting Amsterdam.

En toevallig gaan wij die kant ook op. Niet om te duiken dit keer, maar om een teamlid af te zetten. Als het kan rijden we samen, carpoolen is tenslotte beter voor het milieu. Wij maken impact.