Telefoons gered uit Parkhaven met uitzicht op de Euromast

Soms begint een bijzonder succesverhaal met een heel normaal telefoontje. Dit keer kwam dat telefoontje van de Zeehavenpolitie, die samen met de Koninklijke Marechaussee dagelijks zorgt voor veiligheid en toezicht in de Rotterdamse haven. Geen standaard klus dus, maar wel eentje waar snelheid en precisie het verschil maken.

Een van de mannen van de KMAR was bezig met een proefvaart. Goed voorbereid, droogpak aan, alles onder controle, zou je denken. Totdat de rits van het droogpak besloot om er op het minst handige moment mee te stoppen. En zoals dat vaak gaat, als er iets misgaat rond water en telefoons, dan gebeurt het ook meteen goed. Twee telefoons, een werktoestel en een privé toestel, verdwenen in de diepte van de Parkhaven.

De eerste ingeving was om er zelf achteraan te springen. Gelukkig won het verstand het van de reflex. De brandweer werd nog gebeldn, maar die mogen dit soort bergingen volgens de werkinstructies niet uitvoeren. En dus kwam al snel de logische keuze in beeld, Recovery Divers.

De locatie maakte het extra bijzonder. De Parkhaven, met pal op de achtergrond de iconische Euromast, een plek die ooit werd aangelegd rond de tijd van de Floriade van 1960 en sindsdien een herkenbaar stukje Rotterdam is geworden. Geen grachten, geen bruggetjes, maar open water met historie en een modern stadsdecor tegelijk.

Binnen een uur stond het team paraat. De normaal gesloten deuren gingen open en al snel verzamelden collega’s van de Zeehavenpolitie en de KMAR zich nieuwsgierig op de steiger. Een duikteam in actie blijft toch altijd iets bijzonders om te zien.

Pascal deed de laatste checks, stroming, diepte en temperatuur werden gecontroleerd. Jochem maakte zich klaar en trok zijn droogpak aan, dit keer zonder verrassingen. Ondertussen werd de LMRA uitgevoerd, communicatie getest en de veiligheidschecks afgerond. Alles volgens protocol, zoals je mag verwachten van een professioneel duikteam.

Niet veel later volgde de sprong. Met een gecontroleerde beweging verdween Jochem onder het oppervlak, metaaldetector direct paraat. “Duiker op de bodem” klonk het door de communicatie. En nog geen tien seconden later volgde al het eerste succes: “Eerste telefoon gevonden, ik ga nu op zoek naar nummer 2”.

De tweede telefoon speelde iets langer verstoppertje, maar ook die gaf zich snel gewonnen. Binnen vijf minuten was de missie compleet. “Alles gevonden, duiker stijgt op”.

Op de steiger werd het inmiddels bijna een kleine voorstelling. Collega’s keken toe, er werd gelachen, vragen gesteld en natuurlijk meegeleefd. Want eerlijk is eerlijk, een duiker die binnen enkele minuten twee telefoons uit het water vist zie je niet elke dag.

Na de duik volgde het bekende ritueel. Telefoons veiligstellen, drooginstructies geven en alles netjes afronden. Daarna werd er nog even nagepraat voordat het team weer door moest. Want terwijl deze telefoons weer boven water waren, wachtten er elders alweer nieuwe verhalen op een goede afloop…

In verband met de werkzaamheden van de opdrachtgever hebben we geen foto van een opgelucht gezicht kunnen en mogen maken.