iPhone 17 gevonden bij Koningssluis Amsterdam

Zohan laat zijn telefoon vallen in de Herengracht
Het begon met een WhatsApp van een bezorgde vader:
“Hi, My son accidentally dropped his iPhone 17 into a canal in Amsterdam today. We have the exact location marked (bridge/street name). Is it possible for you to help recover it? We would like to arrange it as soon as possible. Could you please let me know your availability, the process, and the approximate cost? Thank you! Best regards”

Kort, duidelijk en met een gezonde dosis hoop. Want de locatie was bekend, de telefoon was er net ingevallen en Recovery Divers waren snel gevonden. Een goed begin.

De Herengracht, één van de mooiste grachten ter wereld
De locatie was de Herengracht, ter hoogte van de Koningssluis bij het Koningsplein in Amsterdam. Niet de eerste de beste plek. De Herengracht is een van de drie hoofdgrachten van de Grachtengordel, die in 2010 op de UNESCO Werelderfgoedlijst werd geplaatst. De gracht werd aangelegd in de zeventiende eeuw, tijdens de Gouden Eeuw, en dankt zijn naam aan de rijke kooplieden en regenten die er hun grachtenpanden lieten bouwen. Tot op de dag van vandaag staan er aan de Herengracht enkele van de meest waardevolle en statige herenhuizen van Nederland.

Zohan was met zijn familie aan het wandelen door Amsterdam, genietend van al dat moois, toen hij op de brug bij het Koningsplein zijn telefoon uit zijn handen liet glippen. Met een mooie boog vloog het toestel het water in. Wat een pech. Gelukkig hadden ze ons telefoonnummer snel gevonden en werd er meteen contact opgenomen.

Druk op het water, verwarring op de kade
We spraken af voor later die avond. Niet omdat we zo van late uurtjes houden, maar omdat er dan minder bootjes op het water zijn. Minder bootjes betekent minder gevaar en veiligheid van onze teams staat altijd voorop. Klinkt logisch. Maar toen we om 21: 30 aankwamen keken we elkaar vertwijfeld aan: er voeren nog steeds heel veel boten. Het mooie weer had de Amsterdamse grachten veranderd in een drukte van belang.
We besloten te beginnen met magneetvissen. Danny gooide de magneet uit, maar algauw ontstond er verwarring op de kade. Papa wees een andere plek aan dan Zohan. Danny begon te gooien, tien minuten later kwamen er nieuwe aanwijzingen, twee meter verder, en tien minuten daarna weer een andere plek. Het werd later en later, maar het bootverkeer nam gelukkig langzaam af.

Marja het water in, metaaldetector in de hand
Op een gegeven moment was het genoeg geweest met het magneetvissen. Marja en het duikteam hadden zich ondertussen al omgekleed en stonden klaar om het over te nemen. Na de nodige controles door de duikploegleider daalde Marja via de ladder het water in. Springen is op de meeste plekken in Amsterdam namelijk geen optie: de grachten zijn op veel plekken ondiep en er liggen fietsen, fietsen en nog eens fietsen op de bodem. Dat is niet bepaald een zachte landing.
Met de metaaldetector in haar hand zwom Marja via de afdaallijn naar de aangewezen plek op de bodem. De zoektocht ging verder, maar nu onder water. En het viel niet mee. Hoe ze ook zocht, geen telefoon. Maar hij kon toch niet weg zijn? Het zoekgebied werd verder uitgebreid.

Een heel stuk verder dan gedacht
Na een half uur besloot Marja om op een andere plek te zoeken, tegen de kademuur, aan het begin van de brug. En daar was het: een mooi signaal. Marja kon het bijna niet geloven. Een heel stuk verder dan aangewezen. De telefoon, een iPhone 17, werd boven water gebracht en werkte nog gewoon. Opluchting alom.

Dat is het mooie aan dit werk: niet alleen de telefoon zelf wordt gered, maar ook alles wat erop staat. De foto’s van de reis, de herinneringen, de berichten. De familie kon haar rondreis vervolgen met een werkende telefoon en een verhaal dat ze voorlopig niet vergeten. Amsterdam en de Herengracht zullen bij Zohan en zijn familie een bijzondere herinnering oproepen, al is het niet helemaal de herinnering die ze van plan waren te maken.