We krijgen een oproepje van Ian en Shaimirise. De telefoon van Shaimirise is in het water gevallen in de Hollandsche IJssel in IJsselstein. Als we aankomen, is Shaimirise nog steeds druk bezig met een magneet. Als ze ons ziet, stopt ze gelijk en wordt het touw opgeborgen.

Lachend maken we kennis met het stel, dat er op een leuke manier rustig op los kibbelt. We krijgen veel vragen die we voor een groot deel kunnen beantwoorden, waar we echt om moeten lachen. Op elk antwoord kijkt het stel elkaar aan en over en weer roepen ze tegen elkaar: “Zie je nou wel.” Ze zijn heerlijk aan elkaar gewaagd!

De Hollandsche IJssel meandert van oudsher langs de eeuwenoude vestingmuren en de rijke geschiedenis van IJsselstein. Waar de rivier vroeger de levensader vormde voor de transport van klei en bakstenen, duiken wij nu op de bodem naar een hypermodern stukje technologie.

Lang laten we ons niet bezighouden door het tweetal, want het stort van de regen en we zijn inmiddels al doorweekt. Toch blijft de stemming supervrolijk en gaan we direct aan het werk. Al snel is het team er klaar voor. De duiker, blij dat hij niet natter kan worden in zijn droogpak, laat zich het water in glijden.

Bij de opgehangen afdaallijn laat hij zich zakken naar de bodem, waar een klein beetje zicht blijkt te zijn. Met de lamp schijnt de duiker rustig rond en binnen een minuut heeft hij de telefoon al in handen.

Opgelucht wordt deze stralend aangepakt, waarna we meteen weer horen: “zie je nou wel, ik zei het toch.” Ze blijven heerlijk samen lachen en kibbelen, wat dit ondanks de regen en wind een fantastische en vrolijke duik maakt!