Reiziger opgelucht na snelle vondst

Paniek aan de gracht, snelle hulp ter plaatse

Sommige dagen lopen net even anders dan gepland. Voor ons begint deze dag met een strakke planning en meerdere duiken. Team Jochem heeft er al twee opzitten, een in Amsterdam en een in Volendam.
Ondertussen is team Marja voor de 2de duik onderweg van Leiderdorp naar Amsterdam, al voelt het meer als een race tegen de klok.

De oproep komt via het management van het Andaz Amsterdam hotel, gelegen aan de iconische Prinsengracht. Een plek die al sinds de zeventiende eeuw onderdeel is van de beroemde grachtengordel. Waar vroeger handelsschepen en rijke kooplieden het straatbeeld bepaalden, zijn het nu toeristen, reizigers en verhalen van over de hele wereld.

Alleen op reis en ineens alles kwijt

Faria is zo’n reiziger. Ze maakt in haar eentje een rondreis door Europa, een avontuur waar veel mensen alleen maar van dromen. Vandaag is pas haar tweede dag in Nederland en morgen staat België al op de planning. Maar wat begon als een mooie reis, verandert plots in paniek.

Leunend op de reling van de kademuur, een momentje van rust met uitzicht over het water, glipt haar telefoon uit haar handen. Plons. Weg is hij. En met die ene beweging verdwijnt niet alleen een telefoon, maar ook haar navigatie, contacten, boekingen en eigenlijk haar hele reisplanning.

Als je alleen reist en niets anders bij je hebt, voelt dat ineens heel kwetsbaar. Gelukkig weet ze precies waar het gebeurd is en wordt er snel contact gelegd met ons.

Snel schakelen langs de Prinsengracht

Bij aankomst treffen we een gespannen Faria aan. Ze zit, zoals afgeproken, in het hotel op ons te wachten. Begrijpelijk, die spanning, want dit is zo’n moment waarop je hoopt dat iemand zegt dat het goedkomt.

We maken een kort plan van aanpak en bereiden ons voor. Het weer helpt niet echt mee, het is koud, de wind staat stevig en het heeft net nog geregend. Gelukkig is het op het moment zelf even droog. Met natte onderkleding in een droogpak stappen is namelijk geen feestje.

Binnen tien minuten zijn we klaar om te water te gaan. Faria kijkt gespannen toe. Dit is zo’n moment waarop elke seconde langer lijkt te duren.

Op de tast en meteen raak

Eenmaal in het water begint Marja direct met zoeken. Het zicht in de grachten is zoals vaak beperkt, dus veel gaat op gevoel. Langzaam wordt de bodem afgezocht, centimeter voor centimeter.

Net op het moment dat ze overweegt om de metaaldetector erbij te pakken, voelt ze iets. Een herkenbare vorm. Dit zou hem wel eens kunnen zijn.

En ja hoor, binnen enkele minuten komt ze boven met de telefoon in haar hand.

Van stress naar een grote glimlach

De opluchting bij Faria is direct zichtbaar. Ze neemt de telefoon aan en het moment waarop het scherm nog gewoon aangaat maakt alles compleet. Dat zijn de momenten waar wij het voor doen.

Ze straalt weer en de spanning valt van haar af. Wat begon als een stressvolle situatie verandert in een verhaal dat ze waarschijnlijk nog vaak gaat vertellen. Nederland zal ze in elk geval niet snel vergeten.

En wij, wij stappen weer uit het water, klaar voor de volgende klus. Want op een drukke dag als deze is geen enkele duik hetzelfde, maar het resultaat blijft altijd hetzelfde doel, iemand weer blij maken.