Telefoon gered uit Marinahaven na korte actie

We komen net terug van een succesvolle duik in Amsterdam, dat verhaal lees je hier. De auto staat nog vol met natte spullen en het gevoel dat we klaar zijn voor vandaag begint langzaam binnen te druppelen. Dan gaat de telefoon, we zijn bijna thuis. Plaats delict, Volendam, waar is dat precies, de andere kant op. Het leven van een duikteam is soms net een logistieke puzzel met natte stukken. De mensen die we op de terugweg in de file zagen staan, lachten we eerder nog uit, maar nu is het ook onze realiteit geworden. We staan precies in die file, een koekje van eigen deeg.

In de auto bekijken we het weer, we zien dat het regenen stopt om 19 uur en dat het om 20 uur weer begint. Dat geeft ons precies een uur speelruimte. We proberen dus voor die tijd weer veilig en droog in de auto te zitten, want duikspullen en regen zijn geen ideale combinatie. Tien minuten voor aankomst in de Marinahaven bellen we alvast zodat Cédric, op zijn verzoek, de slagboom open kan doen. De Marinahaven ligt in een gebied dat al eeuwen verbonden is met water en visserij, Volendam begon ooit als aanlegplaats voor vissers uit Edam en groeide uit tot een levendige haven. Tegenwoordig liggen er niet alleen botters, maar ook moderne zeilboten, en af en toe dus een telefoon op de bodem.

Bij aankomst worden we hartelijk ontvangen, niet zo gek als je een telefoon terug wil. Cédric weet precies waar zijn telefoon is gevallen en binnen de kortste tijd verandert de kade in een soort kermisattractie met duikspullen. Locals knikken herkenbaar, dit soort taferelen hoort bij een haven die al generaties lang leeft van alles wat zich op en rond het water afspeelt.

Jochem trekt weer zijn ‘droog’pak aan, dat alleen aan de binnenkant droog is. Het leven van een droogpak in het drukke seizoen bestaat uit alles behalve drogen. Terwijl Jochem zich in het pak wurmt, wordt zijn duikset opgebouwd. Het duikteam doet de laatste controles voordat hij te water gaat. Zoals vaker duurt de voorbereiding langer dan de duik. Jochem begint met vijf minuten op de tast zoeken. De bodem van een haven is geen showroomvloer, eerder een mix van slib, kleine steentjes en verloren herinneringen. Waaronder een bril op sterkte die hij ook naar boven brengt. Dan besluit hij de locatie iets te veranderen. Binnen tien seconden is het raak, de telefoon komt weer werkend boven water. Soms is het zoeken, soms is het geluk, meestal een combinatie van beide.

Dit komt bijzonder goed uit voor Cédric, want hij gaat een wereldreis maken met zijn zeilboot met een duur van drie tot vijf jaar. Een goed werkende telefoon is dan essentieel. Hij was al bezig met voorbereidingen, zoals een nieuwe telefoon aanschaffen. Hij wilde met zijn nieuwe toestel een foto maken van zijn hond, die normaal nooit op de steiger wilde staan, maar deze keer wel. Zo’n moment wil je natuurlijk vastleggen. De foto maken lukte, het terugstoppen in de broekzak niet, de telefoon belandde in het water. Maar slechts voor eventjes, want Recovery Divers duikt de telefoon zonder moeite op.

De wielen van de auto van duikteam Marja staan ondertussen ook niet stil. Het team gaat namelijk door naar de Prinsengracht in Amsterdam, waar de volgende melding al wacht. We kunnen er tegenwoordig beter blijven dan terug naar huis rijden. Duikteam Jochem gaat even uitrusten, morgen staan er alweer meerdere duikacties op de planning. Stilzitten is voor duikteams geen optie, zeker niet in een land waar water nooit ver weg is en waar elke kade, steiger of gracht een nieuw verhaal kan opleveren.