Weer een telefoon gered bij de Erfgoedhavens!

Van steiger tot bodem: verloren telefoon teruggehaald
Rotterdam, de havenstad die zichzelf na de Tweede Wereldoorlog volledig opnieuw heeft uitgevonden. Terwijl andere Nederlandse steden hun historische grachtengordels koesterden, koos Rotterdam voor beton, glas en staal. En toch heeft ook Rotterdam zijn historische plekken weten te bewaren. De erfgoedhaven aan het Haringvliet is daar een mooi voorbeeld van. Hier liggen historische schepen, woonboten en karakteristieke kades zij aan zij, als een levend museum aan het water. Het is precies het soort plek waar je graag rondloopt, maar waar je je telefoon stevig in je zak wilt houden. Iets wat, zoals we vaker meemaken, niet altijd lukt.

Een bekende naam aan de lijn
Dit keer begint de duik voor Marja met een telefoontje van Jochem: “Marja weet je nog wie Nikki is. Je hebt voor haar gedoken bij de erfgoed haven in Rotterdam aan het Haringvliet?” Voor wie wil weten om welke duik het gaat, dat lees je hier. Al snel gaat het belletje rinkelen. “Ja, dat weet ik nog.” Jochem meldt: “ze heeft weer gebeld, dit keer voor haar vader. Zijn telefoon ligt nu in het water. Kan je duiken?”
Dat Nikki ons nog wist te vinden is op zich al een compliment. Blijkbaar heeft de eerste duik een goede indruk achtergelaten, want als er iemand in de familie iets in het water laat vallen, staat Recovery Divers als eerste op de lijst. Dat noemen wij klantentrouw op zijn best.

Een jonge god en een ongehoorzame telefoon
Binnen de kortste keren zit team Marja in de auto, op weg naar de haven. Aangekomen komt Nikki ons begroeten. Dit keer moeten we zoeken naar een telefoon bij de boot waar Nikki woont. Op weg naar de boot maken we kennis met de vader van Nikki. Volgens Nikki was hij als een jonge god van de boot op de steiger gesprongen, maar de telefoon besloot niet mee te doen. Met een plons viel deze uit de broekzak zo het water in. Gelukkig was Nikki ons niet vergeten.

Rotterdam kent een lange traditie van leven op en rond het water. Al in de dertiende eeuw ontstond er een nederzetting bij een dam in de Rotte, waaraan de stad haar naam dankt. Eeuwenlang bepaalden de haven en het water het ritme van de stad. Woonboten, steigers en kades zijn dan ook geen bezienswaardigheid maar gewoon dagelijks leven hier. En dagelijks leven betekent soms ook: een telefoon die besluit zijn eigen weg te gaan, recht naar beneden.

Het vertrouwde ritueel
Met zijn allen lopen we terug naar de auto. Spullen uitladen en terug naar de boot. Het gewone ritueel begint: plan maken, opbouwen, aankleden, afdaallijn maken. Nog een laatste check en we zijn klaar voor de duik. Wie meer wil weten over hoe zo’n zoekactie in zijn werk gaat, kan ook eens kijken bij onze andere verhalen uit Rotterdam, want we duiken hier vaker dan je zou denken.
Eenmaal op de bodem is het toch nog even zoeken. De bodem van een drukke haven is zelden een opgeruimde wereld. Oud ijzer, stenen, modder en af en toe wat onverwachts, het hoort erbij. Maar na een kwartiertje komt de telefoon weer boven water.

Een verrassing aan de oppervlakte
Wat we niet hadden verwacht: het scherm springt toch aan. Het was een wat ouder model telefoon en de vader van Nikki wilde eigenlijk alleen de simkaart terug. Maar soms zit het mee. Niet alleen de simkaart is terug, maar ook een nog werkende telefoon.
Dat is precies wat dit werk zo de moeite waard maakt. Je duikt voor een simkaart en je brengt een complete telefoon terug naar de oppervlakte. Een natte telefoon is lang niet altijd verloren, zeker niet als je er snel bij bent en de juiste mensen belt. Of in dit geval: als je ons al kent van de vorige keer.